Wiersz Cypriana Kamila Norwida „Dziecko i krzyż”.
Cyprian Kamil Norwid Dziecko i krzyż – Ojcze mój! Twa łódź wprost na most płynie – Maszt uderzy!... wróć... Lub wszystko zginie. Patrz! Jaki tam krzyż. Krzyż niebezpieczny... Maszt się niesie wzwyż. Most mu poprzeczny – – Synku! Trwogi zbądź! To znak zbawienia; Płyńmy! Bądź co bądź – Patrz jak się zmienia... Oto – wszerz i wzwyż Wszystko to samo. – Gdzie podział się krzyż? – Stał się nam bramą. Cyprian Kamil Norwid; 1866 Przeglądając rocznicowy album Bohdana Urbankowskiego o życiu i twórczości Norwida, wydany przez wydawnictwo Biały Kruk w 2021 roku na 200 rocznicę urodzin Sztuk-Mistrza (to już trzecie wydanie), niespodziewanie dla siebie znalazłem wiersz, którego dotąd nie znałem, a który mnie olśnił swoim pięknem, genialnością i religijnością. Dlatego chcę go tutaj zacytować, jako związany wprost z Jezusem i jego misją poleconą mu przez Ojca. Norwid był człowiekiem głęboko i świadomie religijnym, przy tym filozof...