Jedyny sens
Zanurzony po uszy w chaosie świata,
zaślepiony swoimi przekonaniami,
upodlony bezsilnością,
samotnością otruty,
wymachując bezradnie swoim brakiem zgody
na całe zło i niesprawiedliwość –
jak dziecięcą, drewnianą szabelką,
wiem, że Ty jesteś!
Panie; Ty jesteś
odpowiedzią na wszystkie pytania,
ukojeniem krzywd nieprzemijalnych –
krzyczących bezgłośnie aż do końca,
ostateczną barierą dla zła,
rozliczeniem wszelkich win,
sprawiedliwością – wyśmianą przez pysznych,
ostoją prawdy, która jest w Tobie,
i dlatego bojaźliwie odrzucony przez głupców...
Jesteś jak Gwiazda Północna dla żeglarzy.
W oceanie bezsensu – jedyną nadzieją.
Jedynym i niezaprzeczalnym sensem.
O, Panie! Proszę, pomóż mi!
zaślepiony swoimi przekonaniami,
upodlony bezsilnością,
samotnością otruty,
wymachując bezradnie swoim brakiem zgody
na całe zło i niesprawiedliwość –
jak dziecięcą, drewnianą szabelką,
wiem, że Ty jesteś!
Panie; Ty jesteś
odpowiedzią na wszystkie pytania,
ukojeniem krzywd nieprzemijalnych –
krzyczących bezgłośnie aż do końca,
ostateczną barierą dla zła,
rozliczeniem wszelkich win,
sprawiedliwością – wyśmianą przez pysznych,
ostoją prawdy, która jest w Tobie,
i dlatego bojaźliwie odrzucony przez głupców...
Jesteś jak Gwiazda Północna dla żeglarzy.
W oceanie bezsensu – jedyną nadzieją.
Jedynym i niezaprzeczalnym sensem.
O, Panie! Proszę, pomóż mi!
Paweł Antoni Baranowski
![]() |
| Fot. Paweł Antoni Baranowski |

Komentarze
Prześlij komentarz