Jezusowe nauczanie zwane "błogosławieństwami na górze"; kilka uwag do rozważenia.

Jezus wszedł na wzniesienie. Otoczyli Go uczniowie oraz wielki tłum stojący niżej a On zaczął ich nauczać; wygłosił tam kilka błogosławieństw.
Współczesna interpretacja jednak wypacza nieco sens tego wydarzenia i słów Nauczyciela. Jezus przecież nie mówił tam: błogosławię "takich to a takich" i w tym sensie to nie były "błogosławieństwa". Jezus tam wówczas przypomniał słuchajacym go, co jest dobre a co złe z punktu widzenia Królestwa Bożego, z perspektywy jednak diametralnie odmiennej od powszechnego sposobu myślenia zgromadzonych tam ludzi.
Cóż jednak znaczy "błogosławiony"?
To ktoś szczęśliwy, ale szczęściem związanym z posiadaną racją moralną, niekoniecznie "szczęśliwy" w obiegowym rozumieniu materialnym, fizycznym. To znane wersy Ewangelii. Można je jednak rozumieć na dwa sposoby i warto to zauważyć.
Jeśli Jezus mówi, że "błogosławieni (są) miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią" to oznacza, że pochwala ludzi miłosiernych i zapowiada, że będą szczęśliwi - gdyż mają rację moralną przyjmując taką postawę.
Doznają oni radości i satysfakcji moralnej, gdy wejdą do Królestwa Bożego dzięki doznanemu miłosierdziu, za to miłosierdzie jakie okazywali. Można to więc rozumieć jako radę czy instrukcję, co należy robić i jaką postawę zajmować, by stać się godnym wejścia do Królestwa Bożego.

Gdyby to rozumieć bezpośrednio, dosłownie, to by oczywiście zakrawało na wyrachowanie, interesowność. Dlatego trzeba na to patrzeć przez pryzmat "nowo-narodzenia" z wody i z Ducha, czyli narodzenia na nowo poprzez chrzest i dzięki działaniu Ducha wyłonionego z Boga, którego obiecał i o którym wspominał Jezus w rozmowie z faryzeuszem Nikodemem; tego nie da się "udawać" ani narzucić sobie z powodu "opłacalności". Takim trzeba się rzeczywiście stać, na skutek wewnętrznej przemiany a źródłem tego może być umiłowanie Jezusa, prawdziwa wiara w Niego; umiłowanie które się objawia w posłuszeństwie Jego przykazaniom - jak to sam Jezus zdefiniował w swojej mowie arcykapłańskiej, przed pojmaniem.

Jezusowe błogosławieństwa nie są więc tylko pochwałą ludzi którzy już mają cechy odpowiadające wymogom Królestwa Bożego, ale są też wskazaniem drogi i celu do jakiego powinni dążyć inni; to wskazanie co jest dobrem i prawdziwą wartością.

Jeśli więc Jezus mówi: błogosławieni, cisi albowiem oni posiądą Ziemię - to nie tylko znaczy to co rozumiemy dosłownie, pochwałę ludzi cichych, wyciszonych, pokornych, ale także oznacza: jeśli chcesz posiąść Ziemię zmień się wewnętrznie, stań się cichy i pokorny, bo to kwalifikuje do przyszłego życia.
To samo z pozostałymi tzw. "błogosławieństwami"; Czyń pokój i zachowaj czystość serca a wtedy będziesz oglądał Boga i Synem Bożym zostaniesz nazwany; bądź miłosierny dla innych a wtedy sam doznasz miłosierdzia i wejdziesz do Królestwa Bożego.


Paweł Antoni Baranowski
Jezus, wiara, modlitwa, poezja, wiersze,

Komentarze

Prześlij komentarz

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE:

Wiersz Cypriana Kamila Norwida „Dziecko i krzyż”.

Obraz
Cyprian Kamil Norwid Dziecko i krzyż – Ojcze mój! Twa łódź wprost na most płynie – Maszt uderzy!... wróć... Lub wszystko zginie. Patrz! Jaki tam krzyż. Krzyż niebezpieczny... Maszt się niesie wzwyż. Most mu poprzeczny – – Synku! Trwogi zbądź! To znak zbawienia; Płyńmy! Bądź co bądź – Patrz jak się zmienia... Oto – wszerz i wzwyż Wszystko to samo. – Gdzie podział się krzyż? – Stał się nam bramą. Cyprian Kamil Norwid; 1866 Przeglądając rocznicowy album Bohdana Urbankowskiego o życiu i twórczości Norwida, wydany przez wydawnictwo Biały Kruk w 2021 roku na 200 rocznicę urodzin Sztuk-Mistrza (to już trzecie wydanie), niespodziewanie dla siebie znalazłem wiersz, którego dotąd nie znałem, a który mnie olśnił swoim pięknem, genialnością i religijnością. Dlatego chcę go tutaj zacytować, jako związany wprost z Jezusem i jego misją poleconą mu przez Ojca. Norwid był człowiekiem głęboko i świadomie religijnym, przy tym filozof...
Przeczytaj cały wpis.

Sens proroctwa proroka Izajasza

Obraz
Jezus, rozmawiając z faryzeuszami i odpierając ich zarzut o lekceważenie tradycji, przytoczył im odpowiedni fragment z Księgi Proroka Izajasza: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi." Zarzucał obłudnikom, że gotowi są nawet unieważniać przykazania Boże, by narzucić ludowi przez siebie wymyślone i dla siebie korzystne zasady. Dziś także mamy nadal ludzkie wymysły zwane dla niepoznaki "tradycją", które pewni ludzie potrafią nawet przeciwstawiać słowom Jezusa z Ewangelii, pomimo ich jaskrawej sprzeczności. Zastanawia, na ile słowa Izajasza dotyczą nas, współczesności. Bo cóż jest sentencją tego proroctwa; że odejście od nauki Jezusa powoduje nieskuteczność modlitw, pozorność wiary, czyniąc z niej raczej jakiś interes, teatr, obyczaj, coś wygodnego i opłacalnego dla ludzi. Pytanie jest, czy tzw. "zwyczajny" człowiek, ten "maluczki" odpowiada za to...
Przeczytaj cały wpis.

Jezusowa przypowieść o robotnikach w winnicy.

Obraz
W Ewangelii Mateusza jest pewna przypowieść Jezusa, zwana przypowieścią o robotnikach w winnicy. Jezus zmierzał już do Jerozolimy, gdzie wkrótce miało dopełnić się jego zadanie powierzone mu przez Ojca. Było to już po słynnej „Rozmowie z młodzieńcem” której świadkami byli jego uczniowie; rozmowie z bardzo zamożnym młodzieńcem, który pytał Jezusa jak powinien postępować, by zasłużyć na życie wieczne, ale po tym co usłyszał od Nauczyciela – odszedł zawiedziony i bardzo smutny, z powodu swojego wielkiego przywiązania do posiadanego majątku. Jezus wykorzystał tę sytuację do tego, by dobitnie wyjaśnić swoim wybranym uczniom tę kwestię; różnice między bogactwem na w tym ziemskim życiu a bogactwem w życiu wiecznym, w Królestwie. Wyjaśniał im, że niczego nie utracili pozostawiając swoje domy, rodziny, mienie po to by podążyć za Jezusem na Jego wezwanie, gdyż za to otrzymają dużo więcej w przyszłości. Obawiać się można niestety, że wówczas jeszcze uczniowie rozumieli to prawdopod...
Przeczytaj cały wpis.